akwarela, papier, 43,5 × 28,5 cm w świetle ramy
sygn. l. d.: WW, na odwrocie: stempel owalny z napisem:
ZE ZBIORÓW DZIEŁ WOJCIECHA WEISSA. DOM ARTYSTY
(w środku mon. wiązany WW); niżej numer ze spuścizny artysty: 001531,
oraz datowany ołówkiem p. d.: 1925
Sportretowana to Anna zwana Hanusią, pierwsza córka Ireny i Wojciecha Weissów. Urodzona w 1921 r., późniejsza lekarka, współtwórczyni polskiej alergologii, zmarła w 1970 roku.
* Do obiektu zostanie doliczona opłata wynikającą z tzw. droit de suite, tj. prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymywania wynagrodzenia z tytułu dokonanych zawodowo odsprzedaży oryginalnych egzemplarzy dzieł. Opłata będzie obliczana gdy równowartość kwoty wylicytowanej przekroczy 1000 zł. Do 500 000 zł wynosi 5% od kwoty wylicytowanej, a powyżej 500 000 wynosi 3% od kwoty wylicytowanej. W Polsce droit de suite reguluje art. 19-195 ustawy o prawach autorskich i pokrewnych z dnia 4 lutego 1994 r. z późniejszymi zmianami, zgodnie z obowiązującą w Unii Europejskiej dyrektywą 2001/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki.
Malarz, rysownik, grafik. Malarstwo studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie, m.in. u L. Wyczółkowskiego, a także w Paryżu, Rzymie i Florencji. W 1896 r. udał się w podróż artystyczną po Europie. W 1907 roku rozpoczął pracę dydaktyczną w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, w 1913 r. otrzymał nominację na profesora zwyczajnego, później zaś trzykrotnie pełnił funkcję rektora. Od 1899 r. był członkiem Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”, a 1909 r. jego prezesem. Weiss był jednym z najwybitniejszych malarzy okresu Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego. Wśród podejmowanych przez niego tematów dominują akty i pejzaże, choć nie brak również kompozycji symbolicznych i martwych natur. Jego długa i bogata twórczość łączyła wpływy secesji i ekspresjonizmu, zaś w późniejszym okresie również tendencje kolorystyczne.