olej, płótno, 65 × 50,5 cm
sygn. l.d.: Wweiss
Malarz, rysownik, grafik. Malarstwo studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie, m.in. u L. Wyczółkowskiego, a także w Paryżu, Rzymie i Florencji. W 1896 r. udał się w podróż artystyczną po Europie. W 1907 roku rozpoczął pracę dydaktyczną w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, w 1913 r. otrzymał nominację na profesora zwyczajnego, później zaś trzykrotnie pełnił funkcję rektora. Od 1899 r. był członkiem Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”, a 1909 r. jego prezesem. Weiss był jednym z najwybitniejszych malarzy okresu Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego. Wśród podejmowanych przez niego tematów dominują akty i pejzaże, choć nie brak również kompozycji symbolicznych i martwych natur. Jego długa i bogata twórczość łączyła wpływy secesji i ekspresjonizmu, zaś w późniejszym okresie również tendencje kolorystyczne.