ołówek, tusz lawowany, papier, 43 x 43 cm w świetle passe-partout
Malarz orientalista. Syn malarza Jana Styki i brat Tadeusza Styki, również malarza. W latach 1908–1912 studiował w paryskiej Ecole Nationale de Beaux Art. Podczas I wojny światowej służył w armii francuskiej i Błękitnej Armii gen. J. Hallera. Został odznaczony Krzyżem Zasługi i nadano mu obywatelstwo francuskie. Dużo podróżował po krajach Afryki północnej, stąd orientalna tematyka zdecydowanej większości jego prac – scen rodzajowych i pejzaży. Swoje prace artysta wystawiał głównie za granicą, miał też kilka wystaw w Polsce, m.in. w warszawskiej Zachęcie. Dzieła ta cieszyły się powodzeniem i znajdowały licznych nabywców. Artysta malował też obrazy religijne oraz zajmował się ilustracją książek, m.in. opracował ilustracje do „W pustyni i puszczy” H. Sienkiewicza. Po II wojnie światowej mieszkał w Stanach Zjednoczonych, skąd często wyjeżdżał do Meksyku, co przenosiło się na tematykę prac z tego okresu.