• Opis
  • 11.
Stefan Krygier
1923 Łódź -1997 tamże
Nofret, 1965

drewno, wys. 170 cm
sygn. na dole: STEFAN KRYGIER 1965 r "NOFRET"

Pochodzenie: kolekcja prywatna, Francja

* Do obiektu zostanie doliczona opłata wynikającą z tzw. droit de suite, tj. prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymywania wynagrodzenia z tytułu dokonanych zawodowo odsprzedaży oryginalnych egzemplarzy dzieł. Opłata będzie obliczana gdy równowartość kwoty wylicytowanej przekroczy 1000 zł. Do 500 000 zł wynosi 5% od kwoty wylicytowanej, a powyżej 500 000 wynosi 3% od kwoty wylicytowanej. W Polsce droit de suite reguluje art. 19-195 ustawy o prawach autorskich i pokrewnych z dnia 4 lutego 1994 r. z późniejszymi zmianami, zgodnie z obowiązującą w Unii Europejskiej dyrektywą 2001/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki.

Estymacja: 30 000 - 50 000 zł
Cena wywoławcza: 28 000 zł
Stefan Krygier
1923 Łódź -1997 tamże
Jeden z najważniejszych artystów polskiej powojennej awangardy. Studiował w PWSSP
w Łodzi, u Władysława Strzemińskiego i S. Wegnera. W 1947 opublikował wspólnie ze
Strzemińskim artykuł Widzenie gotyku”. W latach czterdziestych należał do Klubu Młodych
Artystów i Naukowców w Warszawie, w ramach którego brał udział w wystawach w Salonie Po prostu”, Zachęcie”, Klubie Literatów. W 1953 roku współdziałał z grupą St 53”
w Katowicach. Od 1957 do 1997 roku prowadził zajęcia z kompozycji, grafiki warsztatowej
i projektowej w łódzkiej PWSSP, której w roku 1990 został profesorem. Wykładał też
historię sztuki i analizę formy plastycznej. W 1963 roku uzyskał także dyplom architekta na
Politechnice Warszawskiej. Projektował i realizował wiele tematów z zakresu architektury
i planowania przestrzennego. Równocześnie uprawił malarstwo, grafikę i rzeźbę, pisał
i publikował teksty o sztuce. Uczestniczy w plenerach w Osiekach i sympozjach Złotego
Grona. Od 1975 roku kontynuując pracę w PWSSP, stworzył pracownię rzeźby i kompozycji
w Instytucie Architektury i Urbanistyki Politechniki Łódzkiej. Początkowo w latach 50.
tworzy obrazy inspirowane sztuką Egiptu i Grecji oraz prace taszystowskie. Lata 60. artysta
poświęca malarstwu materii, rzeźbie w drewnie i grafice. Pojawiają się w tym czasie obrazy
inspirowane cmentarzem żydowskim w Pradze. W latach 70. powstają płaskorzeźby i reliefy
polichromowane, cykle Konfliktów” i Kolineacji”. Koniec lat 70., to obrazy olejne ascetyczne
w treści, nawiązujące do konstruktywizmu. Ten okres twórczości zapewnił artyście trwałe
miejsce w historii sztuki polskiej. Lata 80. i 90. to okres malarstwa symultanicznego. Obok
obrazów czysto geometrycznych w formie artysta malował obrazy nawiązujące do ikonografii i kultury europejskiej.