Józef Rapacki (0) | Pejzaż/Zła droga, 1912 r.
powrót
olej, płótno naklejone na tekturę, 32,5 × 48,5 cm w świetle oprawy
sygn. i dat. p. d.: „JÓZEF RAPACKI 1912”
Reprodukowany:
– nakładem Domu Wydawniczego A.Chlebowski p.f. „Świt” Warszawa (pocztówka)
– „Krajobrazy Polskie w barwnych reprodukcjach Józefa Rapackiego”, nakładem Domu Wydawniczego A.Chlebowski p.f. „Świt”, Warszawa, [1925?].
„Rapacki malował liczne roztopy i moczary, rzeczki, laski, poręby, wrzosowiska, brzozy, łąki z kaczeńcami, pola, snopy, ugory, drogi, polne, młyny i wiatraki, pod pogodnym lub zachmurzonym niebem. Wiele z tych motywów przedstawiał kolejno w różnych porach roku i dnia, umiejętnie oddając kolorystykę, nastrój i światło każdej z nich.” (J. Białynicka-Birula, uzup. U. Makowska, Rapacki Józef, [w:] Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających (zmarłych przed 1966 r.) malarze, rzeźbiarze, graficy, T. VIII, Pó-Ri, Warszawa 2007, s. 223) „Nie ma więc realizmu, skoro istnieje temperament artysty. Rapacki nie jest też realistą, nie jest też bezosobowym naśladowcą natury, ale bardzo czułym, wrażliwym na swój zupełnie indywidualny sposób tłumaczem jej piękności” (Album, komentarz do reprodukcji nr 37, s. 175 nlb.).
Naukę malarstwa rozpoczął w warszawskiej Szkole Rysunkowej W. Gersona, a kontynuował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem F. Cynka, I. Jabłońskiego oraz F. Szynalewskiego. W 1888 roku powrócił do stolicy i pobierał prywatne lekcje u W. Gersona, następnie wyjechał do Monachium, by podjąć studia w prywatnej szkole C. Fehra. W 1891 roku artysta powrócił do Warszawy. Po studiach kilkakrotnie podróżował do Włoch. Brał udział w wielu wystawach, m.in. w TZSP w Warszawie, TPSP we Lwowie, Krakowie, Wilnie i Kielcach. Wystawiał również za granicą - w Berlinie (1893) czy w Paryżu, gdzie w 1900 roku został odznaczony na Powszechnej Wystawie Światowej. Należał do grupy „Pro Arte“. Od roku 1907 na stałe zamieszkał w Olszance, na skraju Puszczy Mariańskiej, niedaleko Skierniewic. Malował przede wszystkim realistyczne, nastrojowe pejzaże oraz rozgrywające się w pejzażu sceny rodzajowe, a także portrety i wnętrza. Uprawiał grafikę, zajmował się ilustratorstwem książkowym i współpracował z warszawskimi czasopismami, m.in. „Tygodnikiem Ilustrowanym“, „Wędrowcem“ „Światem“, „Biesiadą Literacką“.
Czytaj więcej
O nas
