Andrzej Nowacki | 15.03.03, 2003
powrót
akryl, płyta pilśniowa, 63 × 63 cm
sygn., opis. i dat. na odwrocie: A. NOWACKI/15.03.2003/2003
„Poprzez wieloletnie obcowanie z reliefem interesuje mnie przestrzeń obrazu powstająca nie tylko przez wprowadzenie rzeczywistego trzeciego wymiaru, ale przede wszystkim na skutek pojawienia się wymiaru imaginarnego, tworzonego przez głębię wzajemnych relacji barw. Owa nierealna, nieistniejąca samodzielnie przestrzeń jest wynikiem uwolnienia energii światła. Powstaje w ten sposób iluzoryczna głębia, w której zanika siła ciężkości. Nie ma ona sztywnych ograniczeń, jest płynna, zależna od barw, ich wzajemnych relacji, kąta padania światła lub punktu odniesienia. Celem, do którego dążę w moich najnowszych pracach, jest
tworzenie przestrzeni abstrakcyjnej, otwartej, opartej na iluzji barw, imaginarnej głębi. Jest to tworzenie przestrzeni bezwymiarowej. Powstaje ona w istniejącym już reliefie, na jego powierzchni, gdzie iluzja ruchu wywołuje nowy wymiar, pełny wibracji i powtarzających się rytmów. Natomiast przestrzeń widzialna, konstruowana, ograniczona i opisana wymiarem, jest dla mnie martwa, pozbawiona energii duchowej, a zatem niezdolna do nawiązania dialogu z odbiorcą. W przestrzeni abstrakcyjnej wszystko jest żywe, pulsujące, zmienne – w zależności od punktu odniesienia, czyli kąta widzenia.”
Nowacki Andrzej, Energia barw, [w:] Widzieć jasno w zachwyceniu Fangor / Nowacki,
[katalog wystawy], tekst Marta Smolińska, Sopot 2011, s. 11.
Wczesną młodość artysta spędził w Krakowie, gdzie uczestniczył m. in. w realizacji projektów wnętrz i pracach konserwatorskich. W 1977 roku wyjechał z Polski i rozpoczął studia - skandynawistykę na uniwersytecie w Goeteborgu oraz germanistykę i historię sztuki na uniwersytecie w Innsbrucku. W latach osiemdziesiątych poznał dwóch polskich abstrakcjonistów - Kajetana Sosnowskiego i Henryka Stażewskiego. Ze Stażewskim utrzymywał kontakt przez wiele lat. W 1982 roku przeniósł się do Düsseldorfu, a w 1984 do Berlina, gdzie poświęcił się pracy twórczej. Pierwsza wystawa indywidualna artysty miała miejsce w Galerii Pommersfelde w Berlinie w 1987 roku. Rok później zaczął tworzyć pierwsze reliefy. W 1992 roku w Galerii Pryzmat w Krakowie zaprezentowana została pierwsza wystawa artysty w Polsce. Kolejne wystawy indywidualne odbyły się w Galerii Berinson w Berlinie (1995), w Galerii Amfilada w Szczecinie (1996). W 1997 roku Nowacki wziął udział w XV Międzynarodowym Plenerze artystów, posługujących się językiem geometrii, w Okunince koło Chełmna. W 1999 roku wyjechał do USA na zaproszenie kolekcjonerów sztuki w New Jersey i stworzył nowy cykl reliefów. W 2001 roku otrzymał roczne stypendium Fundacji Pollock-Krasner w Nowym Jorku.
Czytaj więcej
O nas
