Malarz, pedagog i kontynuator tradycji polskiego koloryzmu, związany przez całe życie z krakowską Akademią Sztuk Pięknych. Studiował w latach 1945–1949 na Wydziale Malarstwa i Grafiki ASP w Krakowie pod kierunkiem Czesława Rzepińskiego, Konrada Srzednickiego i Jerzego Fedkowicza. Dyplom uzyskał w 1950 roku. Od 1950 roku związany był zawodowo z macierzystą uczelnią, gdzie od 1980 roku pracował jako profesor. Pełnił funkcję dziekana Wydziału Malarstwa (1978–1981), a następnie prorektora ASP (1981–1987). Wychował liczne pokolenia artystów i cieszył się dużym autorytetem w środowisku artystycznym. Brał udział w licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce oraz za granicą – m.in. w Bergen, Lipsku, Pradze, Moguncji i Aschaffenburgu. Jego prace znajdują się w zbiorach muzealnych i prywatnych kolekcjach, m.in. w Muzeum Narodowym w Krakowie i Warszawie, a także w muzeach w Zielonej Górze, Szczecinie, Bydgoszczy oraz za granicą – w Australii, Danii, Kanadzie, Norwegii, Szwecji, Włoszech i Niemczech. Był cenionym twórcą, operującym świadomie barwą, światłem i formą.
powrót
O nas
