olej, deska, 40 × 30,5 cm,
sygn. i dat. p. d.: „Wojciech Kossak 1891”
Pochodzenie:
– kolekcja prywatna, Polska
– kolekcja Zbigniewa Mikulskiego, Szwajcaria
Wystawiany:
– Powroty, Szwajcarska kolekcja Zbigniewa Mikulskiego, Bydgoskie Centrum Kultury/Sopocki dom Aukcyjny Bydgoszcz, 24.5–31.08.2019
– Powroty. Szwajcarska kolekcja Zbigniewa Mikulskiego, Muzeum im. Bolesława
Biegasa w Warszawie, 9.01–2.02.2024
– Powroty. Szwajcarska kolekcja Zbigniewa Mikulskiego, Muzeum Archeologiczno-Historyczne w Głogowie, 18.05–11.08.2024
Reprodukowany:
– Pichłacz N., Skowrońska M., Kiełczyńska A., Kardas M. (red.), Powroty, Szwajcarska kolekcja Zbigniewa Mikulskiego, Fundacja Take Care, Bydgoszcz
2019, s. 35, il. Kol
W 1871 roku przerwał naukę w krakowskim gimnazjum i podjął studia w SSP w Krakowie, pod kierunkiem Władysława Łuszczkiewicza. Trzy lata później, w 1874 roku, wyjechał na dalsze studia do Monachium. Tam nauki pobierał u Aleksandra Straehubera, Aleksandra Wagnera oraz Wilhelma Lindenschmita. Studia malarskie kontynuował w Paryżu w latach 1877–1883. W roku 1895 wyjechał do Berlina, gdzie wraz z Julianem Fałatem namalował panoramę pt. Berezyna. Dzieło to odniosło bardzo duży sukces, a sam cesarz Wilhelm II namówił Kossaka do pozostania w Berlinie, w którym artysta faktycznie przebywał do 1902 roku. Pracował także na dworze Franciszka Józefa II. W roku 1913 objął stanowisko profesora warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych. Uczestniczył w wielu wystawach krajowych, między innymi w Krakowie, Lwowie, Warszawie, a także i zagranicznych – na paryskich Salonach, w Budapeszcie, Pradze, Londynie i Petersburgu. Kossak jawił się jako niezrównany malarz scen batalistycznych i historycznych. Gloryfikował w nich wojsko polskie: ułanów, szwoleżerów, legionistów. Szczególnie chętnie i ze znawstwem malował konie.