Aukcja Prac na Papierze (sztuka dawna) / 23 stycznia 2021

6. Stanisław Ignacy Witkiewicz | Portret Janiny Turowskiej-Leszczyńskiej, 1932

Strona głównaAukcje nadchodząceAukcja Prac na Papierze (sztuka dawna)Portret Janiny Turowskiej-Leszczyńskiej, 1932
powrót
6
Stanisław Ignacy Witkiewicz | Portret Janiny Turowskiej-Leszczyńskiej, 1932Stanisław Ignacy Witkiewicz | Portret Janiny Turowskiej-Leszczyńskiej, 1932Stanisław Ignacy Witkiewicz | Portret Janiny Turowskiej-Leszczyńskiej, 1932

Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885 Warszawa - 1939 Jeziory na Polesiu)

Portret Janiny Turowskiej-Leszczyńskiej, 1932

pastel, papier, 61 × 47 cm w świetle passe-partout
sygn. u dołu: 1932/ Witky IX/(T.B1) : N II (?) NP.

Do obrazu dołączona jest ekspertyza witkacologa dr Anny Żakiewicz (kuratorka i autorka wielu wystaw i publikacji o Witkacym, kurator zbiorów Witkacego w Muzeum Narodowym w Warszawie).
„Bardzo rasowa i wściekle wprost ponętna, demoniczna dziewczynka” (Stanisław Ignacy Witkiewicz „Tumor Mózgowicz” w: tegoż „Dzieła wybrane” t. IV, Warszawa 1985, s. 232, cyt. za. Małgorzata Czyńska, „Kobiety Witkacego. Metafizyczny harem”, Karków 2016, s. 217) – takimi słowami Witkacy opisywał jedną ze swoich modelek i kochanek – Janinę Turowską-Leszczyńską. Para poznała się w 1928 roku, w Zakopanem. Z początku, Witkacy adorował starszą siostrę Janiny – Felicję. Z czasem jego uwagę zwróciła piękna niebieskooka Janina, którą nazywał Inką. O swojej wybrance nieraz wspominał w listach do żony, z którą był w otwartym związku. Wiele osób próbowało odradzać młodziutkiej Janinie znajomość z artystą, w tym jej matka, siostra oraz wuj. Jednak ich relacja nadal trwała. Para często się spotykała w domu Turowskich. Podczas takich spotkać powstawały kolejne portrety oraz zdjęcia uwieczniające postać Inki. W pewnym momencie w życiu Janiny pojawia się przyjaciel Witkacego - Jan Leszczyński. Zauroczony wybranką Witkacego oświadcza się jej w 1933 roku i zostaje przyjęty, zarówno przez samą dziewczynę, jak i jej bliskich. Para dość szybko się pobiera. Po ślubie młoda para zamieszkuje w rodzinnym majątku Leszczyńskiego w Tarnowcu, do którego Inka przywozi wszystkie pastele Witkacego, a było ich ponad 100. Ceremonia zaślubin odbyła się w wielkiej tajemnicy przed Witkacym. Jak można było się spodziewać, wiadomość o ślubie pary przyjaciół i braku informacji o nim mocno wzburzyło artystę. Dopiero kilka lat później odnawiają swoją znajomość. Witkacy miał nawet zostać ojcem chrzestnym ich synka Jasia. Do uroczystego chrztu nigdy nie doszło, ceremonia odbyła się naprędce, już w atmosferze nadciągającego wybuchu wojny. Na szczęście, jeszcze przed tymi wydarzeniami Witkacy wraz z Leszczyńskim spisali tzw. „artystyczny testament”, w którym deklarowali opiekę nad spuścizną każdego z nich w razie śmierci. Jan Leszczyński wywiązał się z danego słowa. Kiedy to w 1944 roku opuszczał swój majątek w Tarnowcu, jeden z wozów był wypełniony obrazami jego przyjaciela. Witkacy wielokrotnie portretował swoją kochankę Inkę, malując jej wizerunki w różnych typach. Prezentowany na aukcji portret niebieskookiej Janiny z 1932 roku Witkacy namalował w Typie B – „Rodzaj bardziej charakterystyczny, jednak bez cienia karykatury. Robota bardziej kreskowa niż typu A z pewnym odcieniem cech charakterystycznych, co nie wyklucza "ładności" w portretach kobiecych. Stosunek do modela obiektywny.” W opisie pracy widnieją dopiski: NP i Nπ, świadczące o tym, że artysta w momencie malowania portretu nie pił i nie palił.

Stanisław Ignacy Witkiewicz WITKIEWICZ Stanisław Ignacy zw. Witkacy, syn Stanisława Syn Stanisława - malarza, krytyka i pisarza. Pseudonim artystyczny - Witkacy. Znany bardziej ze swoich dokonań na polu literatury i dramatu. wychowanek carskiego Korpusu Paziów w Petersburgu. Oficer gwardii carskiej w I wojnie światowej. W 1914 roku odbył długą podróż, ekspedycję naukową do Australii wraz z Bronisławem Malinowskim. Wychowany w aurze modernizmu w Krakowie i Zakopanem. Teoretyk sztuki, formista, współpracownik "Zwrotnicy", twórca teorii "Czystej Formy" - "....wartość dzieła sztuki nie zależy od uczuć życiowych w nim zawartych ani od doskonałości odtworzenia przedmiotów, a jedynie polega na jednolitości konstrukcji czystych elementów formalnych" Uważał, że twórczość artystyczna jest sposobem wyrażenia "Uczucia metafizycznego". Do połowy lat 20. tworzy malarskie fantazje, które dziś można określić jako pośrednie między modernizmem a surrealizmem. Od tego też czasu uprawia głównie twórczość literacką, która przyniosła mu z czasem światową sławę. Tworzył prace malarskie w pracowni portretowej, gdzie obowiązywał cennik i wzory do zamówienia kolejnych "odejść" od realizmu portretowanej osoby na rzecz jej artystycznej wizji ekspresjonistycznej. Twórczość portretowa Witkacego była przez długi czas odbierana jako ekstrawagancja artystyczna i osobliwość. Weryfikację i potwierdzenie geniuszu artysty przyniosły następne lata. W 1983 roku wielki sukces w Paryżu miała jego wystawa w Centre Georges Pompidou. Artysta zginął tragicznie w 1939 roku. Popełnił samobójstwo w obliczu sowieckiego najazdu na Polskę, który potraktował jako koniec cywilizacji.
Czytaj więcej
Estymacja:
120 000 - 140 000 zł
Cena wywoławcza:
78 000 zł
Zapytaj o obiekt
Zapytaj o obiekt
Chętnie odpowiemy na każde pytanie!

Sopocki Dom Aukcyjny Sp. z o.o.

ul. Boh. Monte Cassino 43

81-768 Sopot

 

58 550 16 05

Licytuj on-line
dzięki naszej aplikacji!
Google PlayGoogle Play
Newsletter
Dołącz do newslettera i bądź na bieżąco!
Zapisz się