dł. całk. 337 mm, dł. lufy 955 mm, masa g, kaliber
14 mm
L u f y stalowe, gładkie, zespolone na całej
długości listwą, lekko zwężające się ku wylotowi,
mocowane do osady trzema przetyczkami do łoża
i śrubą na warkoczu. Na warkoczu lufy wycięcie
(szczerbinka), na listwie u wylotu osadzona
muszka, stanowiące elementy celownicze. Z a m
k i kapiszonowe, transformowane ze skałkowych.
Na blasze zamkowej sygnatura E. RANDLER (?).
Analogicznie uformowana kontrblacha, sygnowana
LIEGE. Otwory języków spustowych osłonięte stalową
listwą. Kabłąk, osłaniający języki, z przednim
wąsem mocowanym śrubą i dłuższym tylnym,
sięgającym głowicy. Oba mechanizmy zamków
sprawne. O s a d a – łoże i kolba z jednolitego
kawałka drewna orzechowego. Łoże sięga do
wylotu lufy z końcówką uzbrojoną mosiężnym
półpierścieniem. W wydrążonym kanale oraz dwóch
mosiężnych tulejach osadzony metalowy pobojczyk.
Kolba smukła, o łagodnym wygięciu, zakończona
gruszkowatą głowicą. Głowica osłonięta metalowym
kapturkiem z długimi, wąskimi wąsami. Kapturek
zwieńczony owalnymi guzami. Elementy okuć –
głowica, kabłąk, blacha i kontrblacha osadzone
w wyprofilowanych gniazdach.