11. Jan Ziemski | Bez tytułu, 1972

"Prezentowana praca należy do cyklu „Interferencje”, jednego z najważniejszych stworzonych przez Ziemskiego. Eksperymentując z formami przestrzennymi od połowy lat 60., tworzył prace z rytmicznie ułożonych, sferycznie wygiętych listewek. Ziemski swoimi działaniami przekraczał granice tradycyjnie rozumianego obrazu. Poszerzał jego sens i nadawał mu nowe wartości. Zapraszał widza do aktywnego odbioru dzieła sztuki, proponując mu rolę współtwórc Najważniejszym zagadnieniem poruszonym w „Interferencjach”, „Permutacjach” i „Obrazach optycznych” jest nie to, co zastygłe, namacalne i widoczne już na „pierwszy rzut oka”, lecz właśnie to, czego do końca dostrzec nie można, co jest zauważalne tylko w chwilowym, krótkim momencie, w istocie pozostaje zaś nieuchwytne. Co bardzo istotne, i na co również zwracała uwagę Bożena Kowalska, w przypadku Jana Ziemskiego mamy jednak do czynienia nie tylko, i nie przede wszystkim, z zabawą w efekty wizualne, typową dla amerykańskiego op-artu, lecz z pełnym niepokoju podawaniem w wątpliwość wiarygodności i jednoznaczności świadectwa ludzkich zmysłów. Taka właśnie interpretacja twórczości wydaje się najtrafniejsza. Prócz tego bowiem, że oglądanie prac, które w zależności od położenia odbiorcy przybierają, niczym kameleon, zmienne kolory lub kształty jest przyjemne, to niebagatelne znaczenie ma fakt, że zarazem pobudzają one widza do myślenia, wywołują wiele skojarzeń dotyczących, niezwykle bliskich, relacji między płaszczyzną obrazu-reliefu a sposobami postrzegania świata zewnętrznego. Ziemski poprzez namacalny element próbował bowiem dociec prawd ogólnych, rządzących zarówno makro-, jak i mikrokosmosem."
Agnieszka Kuśnierz, Jan Ziemski (1920-1988) - twórca obrazów „nieistniejących”, [w:] Grupa „Zamek”. Historia - krytyka – sztuka, Towarzystwo Naukowe KUL, Lublin 2007, s. 1