olej, deska, 36,5 × 57,3 cm
sygn. l. d.: „A Wierusz-Kowalski”
na odwrocie stara nalepka monachijskiej galerii (druk, stempel): „Galerie Heinemann, München |11322 |FOTO”
Pochodzenie:
– Galeria Heinemann, Monachium (od 1912); praca skatalogowana pod numerem 11322
– od 1915 kolekcja Georga Baumanna, Stuttgart, (zakupiony z Galerii Heinemann, Monachium)
– Aukcja Sothebys`s, 14.08.2006, Londyn, poz. 213
– Aukcja Agra Art, 14.10.2012, Warszawa, poz. 35
– kolekcja prywatna, Polska
Alfred Wierusz-Kowalski Obok J. Brandta i W. Czachórskiego najpopularniejszy z polskich malarzy na stałe przebywających i działających w Monachium. Naukę rozpoczął w 1868 r. w warszawskiej Klasie Rysunkowej pod kierunkiem R. Hadziewicza, A. Kamińskiego i W. Gersona, a następnie w akademii w Dreźnie, Pradze oraz Monachium. W 1874 r. przeniósł się do pracowni J. Brandta. W 1890 r. otrzymał tytuł honorowego członka Akademii Monachijskiej. Regularnie odwiedzał rodzinne strony. Prace swoje wystawiał w Glasspalast, gdzie zdobył w 1892 r. medal pierwszej klasy. Brał udział w wystawach w Berlinie, Wiedniu, TZSP w Warszawie, w TPSP w Krakowie oraz w Salonie Aleksandra Krywulta. Obrazy artysty znajdują się m.in. w Nowej Pinakotece w Monachium, w muzeach w Dreźnie, Królewcu, Antwerpii, Berlinie i Stanach Zjednoczonych. Twórczość malarza zdominowana była przez sceny rodzajowe z życia polskiej wsi, dworków polskich oraz małych miasteczek. Do ulubionych tematów należały wyjazdy na polowanie, sanny, konne orszaki weselne i zimowe pejzaże z motywem wilków napadających na podróżujących saniami ludzi.
Czytaj więcej
powrót
O nas
