11. Stanisław Baj | Rzeka Bug. Mgła, 2021 r.

„Od 25 lat prawie codziennie Baj staje na brzegu Bugu, w tym jednym, wybranym miejscu i maluje rzekę. Namalował już setki jej wizerunków: od niemal realistycznych, wielobarwnych pejzaży, przez monochromatyczne, złowrogie, aż do kontemplacyjnych pozornych abstrakcji, gdzie tylko jedna, idealna pozioma kreska, wykonana „mokrym w mokrym”, jest ostatnim śladem konkretu. Jest mistrzowskim podpisem artysty. Potem, w pracowni, przy muzyce ulubionego Arvo Pärta weryfikuje efekty pracy w plenerze, podpisuje”

„Budzi to zdumienie, w rezultacie zastanowienie, jak można ciągle malować z jednego miejsca. Otóż można, jeśli nie chce się malować tak zwanego podobieństwa natury. Świat jest subiektywny. Świat załamuje się w człowieku i świat jest taki, jakim człowiek go widzi. A każdy człowiek widzi go inaczej. Każdy. Na tym polega nasza indywidualność. – Wiesław Myśliwski” (źródło: https://baj.art/stanislaw_baj_pl.html)