• Opis
  • 139.
Zbysław Maciejewski
1946 Pohulanka - 1999 Kraków
W uścisku, 1974 r.

akwarela, gwasz, ołówek, flamaster, papier, 22 × 15,5 cm
sygn. i dat. ołówkiem p. d.: Zb 18 X 1974
u dołu pieczęć: JKK
Pochodzenie:
Kolekcja Jana Krzysztofa Kamińskiego.

* Do obiektu zostanie doliczona opłata wynikającą z tzw. droit de suite, tj. prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymywania wynagrodzenia z tytułu dokonanych zawodowo odsprzedaży oryginalnych egzemplarzy dzieł. Opłata będzie obliczana gdy równowartość kwoty wylicytowanej przekroczy 1000 zł. Do 500 000 zł wynosi 5% od kwoty wylicytowanej, a powyżej 500 000 wynosi 3% od kwoty wylicytowanej. W Polsce droit de suite reguluje art. 19-195 ustawy o prawach autorskich i pokrewnych z dnia 4 lutego 1994 r. z późniejszymi zmianami, zgodnie z obowiązującą w Unii Europejskiej dyrektywą 2001/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki.

Estymacja: 3 000 - 3 500 zł
Cena wywoławcza: 1 800 zł
Zbysław Maciejewski
1946 Pohulanka - 1999 Kraków
Zaliczany do czołówki artystów polskich 2. połowy XX wieku. Studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie, w 1969 roku, uzyskał dyplom w Pracowni Malarstwa profesora Wacława Taranczewskiego. W późniejszym czasie sam został profesorem tejże uczelni (od 1989 roku prowadził pracownię malarstwa na Wydziale Grafiki), jak również profesorem Europejskiej Akademii Sztuk w Warszawie. Twórczość jego inspirowana jest m.in. sztuką okresu Młodej Polski, secesją, koloryzmem, a także kulturą Dalekiego Wschodu. Maciejewski
często odwoływał się do metafory, nierzadko posiadającej wymowę erotyczną, przez co jego kompozycje przyciągają uwagę widza głównie klimatem – tajemniczym, zagadkowym, bądź radosnym, pełnym niezmąconego, choć podszytego napięciem, spokoju. Budował ów nastrój za pomocą oryginalnego systemu malarskich znaków: materię jego prac tworzą z reguły rozedrgane, pulsujące ulubionymi barwami (między innymi rozmaitymi tonami zieleni) i światłem drobne pociągnięcia pędzlem, mozaikowo wypełniające płaszczyznę. Był znakomitym znawcą sztuki, kolekcjonerem kobierców wschodnich, porcelany, rycin
japońskich i malarstwa polskiego. Zmarł przedwcześnie, po ciężkiej chorobie, w 1999 roku. Za swą twórczość malarską, obok wielu innych, otrzymał w 1997 roku Nagrodę im. Witolda Wojtkiewicza, przyznawaną przez krakowski Okręg ZPAP.