• Opis
  • Informacje o autorze
  • 19.
Teodor Axentowicz
1859 Braszów/Rumunia - 1938 Kraków
Portret damy, 1910 r.

pastel, papier naklejony na płótno, 80 × 65 cm
sygn. l. śr.: T.Axentowicz/910

?Axentowicz?. Nazwisko to jakoby jakaś etykieta piękna o subtelnej harmonii barw pastelowych. Karta wielka w historii sztuki polskiej. (?) Głowa kobieca ? to specjalność mistrza Axentowicza. Malował piękności z arystokracji i patrycjatu krakowskiego. (?) Powiewnie rzucana kreska pastelowa Axentowicza wybierała z modelu tylko to, co piękne i charakterystyczne, topiąc w delikatnym cieniu ujemne rysy. A zawsze między postacią, a patrzącym na nią widzem zawieszała jakby eteryczny woal sentymentu.?
M. Janoszanka, Wspomnienie o Axentowiczu,
?Kultura. Tygodnik literacki, artystyczny i społeczny?, 1938, nr 37, s. 7 Prawdziwą pasją malarską Axentowicza był portret pastelowy; w tej też technice stał się prawdziwym perfekcjonistą. Rysował najchętniej pełne wdzięku i urody kobiety, pozbawione uśmiechu piękne damy ? ?les belles femmes de la belle epoque?, portrety inspirowane malarstwem Giovanniego Boldiniego i Jamesa Mc Neilla Whistlera. (?) W spuściźnie artystycznej Axentowicza pozostały setki portretów pastelowych bliżej nieznanych nam dzisiaj dam promieniujących paryskim szykiem ? piękności w sukniach balowych, ozdobionych wyrafinowaną biżuterią, spowitych futrami, w nobliwych kapeluszach, trzymających w ręku wachlarze, kwiaty, maski (?).?
S. Krzysztofowicz ? Kozakowska, Ouevre Teodora Axentowicza, w: Teodor Axentowicz 1859?1938 [kat. wyst.], Krakow 1998, s. 12?13

Cena wywoławcza: 56 000 zł
Teodor Axentowicz
1859 Braszów/Rumunia - 1938 Kraków

W latach 1878-1882 uczęszczał do monachijskiej ASP, gdzie pobierał nauki u Gabriela Hackla, Alexandra Waguera i Gyuli Benczura. W 1882r. wyjechał do Wenecji oraz do Paryża, gdzie uczył się w E.A.Carolusa - Durana. W Paryżu był do 1895r., zajmował się tam ilustrowaniem i kopiowaniem dziel dawnych mistrzów. Od 1895-1934r. był profesorem w SSP W Krakowie, na to stanowisko powołał go Julian Fałat. Był też współzałożycielem Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka". Wiele podróżował był m.in. w Londynie, Włoszech, Stanach Zjednoczonych. W 1897r. założył szkole malarstwa dla kobiet. Otrzymał członkostwo Societe Nationale dex Beaux-Arts za portret Wiktora Osławskiego (1890r.) Malował przede wszystkim olejem, ale od 1890r. zaczął używać pasteli. W jego twórczości można zauważyć wpływ secesji oraz symbolizmu.