• Opis
  • 50.
SZABLA HUSARSKA WĘGIERSKO-POLSKA, XVII W.

dł. całk. szabli w pochwie 985 mm, dł. szabli 975 mm, dł. głowni 842 mm, szer. głowni u nasady 35 mm, gr. grzbietu u nasady 7 mm, krzywizna głowni 42 mm, dł. wąsów 148 mm, masa szabli 760 g, m. szabli w pochwie 1050 g

R ę k o j e ś ć otwarta, oprawa żelazna. Jelec długi, prosty, krzyżowy, ze smukłymi wąsami. Trzon rękojeści drewniany, okręcony sznurkiem i oklejony dwukrotnie czarną skórą z gęstymi, poprzecznymi karbami. Głowica wysunięta do przodu, nakryta płytkim kapturkiem w kształcie migdała z ozdobnie wyprofilowanym warkoczem, sięgającym połowy długości trzonu. Warkocz i kapturek ze śladami rytowanego motywu roślinnego, mocowane do trzpienia żelaznymi nitami. G ł o w n i a europejska, z wyraźnymi śladami skuwania żelaza. Profilowana na obu płazach, poczynając od nasady, trzema bruzdeczkami. Bruzdeczka przygrzbietowa kończy się w miejscu początku obosiecznego, szerokiego pióra. Dwie bruzdeczki, równoległe do przytylcowej, biegną niemal do asymetrycznego sztychu. Grzbiet zastawy i pióro z młotkiem. P o c h w a z łubek drewnianych obciągnięta czarną skórą. Okucia pochwy z kutego żelaza. Ozdobnie wycięta szyjka ze śladami rytowanej dekoracji roślinnej, mocowana do płaszcza pochwy sześcioma nitami po obu stronach wydłużonej środkowej części szyjki. Dwie podwójne ryfki to dwa żelazne pręciki nitowane do wspólnej półobejmy od strony grzbietowej, z dwoma ogniwkami i ruchomymi koluszkami. Trzewik płasko zakończony, bez ostrogi, z wyciętymi okienkami, po obu stronach mocowany do płaszcza pochwy trzema nitami.

Szable tego typu niekoniecznie należały do formacji husarii, były również na wyposażeniu dragonów i piechoty. Trudno jest jednoznacznie określić datę wykonania opisanej szabli. Szable te, zarówno spotykane na rynku antykwarycznym, jak i w zbiorach muzeów, rzadko posiadają pochwę. Obecność jej jest zatem dużym atutem prezentowanego tu egzemplarza.

Cena wywoławcza: 13 000 zł
BEZ AUTORA