• Opis
  • 14.
Michał Gorstkin Wywiórski
1861 Warszawa - 1926 Berlin
Czerwone dachy, lata 1903–1906

olej, płótno naklejone na tekturze, 38 × 59,5 cm
Wystawiany:
Michał Gorstkin Wywiórski – pejzaże. Między niebem a ziemią, 26.02–21.03 2004 Centrum Kultury Zamek w Poznaniu
Opisany i reprodukowany w: Michał Gorstkin Wywiórski – pejzaże. Między niebem a ziemią, Maria Gołąb, Centrum Kultury Zamek w Poznaniu,
Poznań 2004, s. 120, nr kat. 91, il. 91 na s. 82.

Estymacja: 16 000 - 20 000 zł
Cena wywoławcza: 12 000 zł
Michał Gorstkin Wywiórski
1861 Warszawa - 1926 Berlin
Po porzuceniu wydziału chemii politechniki w Rydze, wyjechał na studia artystyczne do Monachium. Zapisał się do akademii monachijskiej w 1884 r. oraz ponownie w 1893 roku (do Naturklasese). W latach 1883?87 studiował w akademii u K. Rauppa i N. Gysisa. Około 1883 r. uczył się w prywatnych pracowniach J. Brandta i A. Wierusza?Kowalskiego. W okresie monachijskim wiele wystawiał, m.in. w 1894 r. zdobył medal 2 klasy na międzynarodowej wystawie w Glaspalast za obraz ?W puszczy litewskiej?. W 1895 r. przeniósł się na dłuższy czas do Berlina. Wspólnie z W. Kossakiem w roku 1900 odbył podróż do Hiszpanii i Egiptu w celu przygotowania szkiców do planowanych panoram. Uczestniczył wraz z J. Fałatem, W. Kossakiem, A. Piotrowskim i J. Stanisławskim w malowaniu ?Berezyny? (1895-96); z W. Kossakiem, J. Ryszkiewiczem i K. Rozwadowskim pracował przy komponowaniu ?Bitwy pod piramidami? (1901 r.), i z J. Styką przy malowaniu "Bema w Siedmiogrodzie". Do projektowanej panoramy ?Somosierra? powstały jedynie szkice. Po powrocie do kraju zamieszkał początkowo w Warszawie, później w Wielkopolsce, która z czasem, stała się głównym terenem jego aktywności malarskiej i organizacyjnej. Od 1904 r. działał w Poznaniu, będąc członkiem zarządu tamtejszego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych oraz Stowarzyszenia Artystów Plastyków, którego był współzałożycielem. Wiele wystawiał, m.in. w Poznaniu, Krakowie, Warszawie i Lwowie, a także w Berlinie, Petersburgu, Monachium i Kijowie. W początkowym okresie twórczości w jego obrazach pojawiały się barwne sceny rodzajowe z targów wschodnich oraz jeźdźcy arabscy, tatarscy i czerkiescy. Uznanie i popularność przyniosły artyście przede wszystkim malowane z wielkim mistrzostwem nastrojowe pejzaże rodzinnego kraju, a także sceny rodzajowe z życia małych miasteczek oraz polowań, które chętnie kupowano do dworów i rezydencji.