• Opis
  • 20.
Leon Wyczółkowski
1852 Huta Miastkowska k. Garwolina - 1936 Warszawa
Portret Władysława Marcinkowskiego, 1933 r.

pastel, papier, 36 x 56 cm w świetle passe-partout
sygn. p. d. ołówkiem: Kochanemu Panu / szczerze oddany / LWyczółkowski / 1933

Na rysunku uwieczniony został rzeźbiarz Władysław Marcinkowski (1858 Mieszków k. Pieszewa ? 1947 Poznań), który specjalizował się głównie w dziedzinie rzeźby portretowej i pomnikowej. Pierwsze lekcje z rysunku i rzeźby pobierał w Wieczorowej Szkole Rysunków i Modelowania, prowadzone przez Mariana Jaroczyńskiego, ucząc się jednocześnie w szkole średniej w Poznaniu. Dzięki stypendium przyznanemu przez Towarzystwo Pomocy Naukowej im. Karola Marcinkowskiego, wyjechał do Berlina, gdzie studiował pod kierunkiem Alberta Wolfa i Fritza Schapera w akademii. Edukację kontynuował w Académie Julian w Paryżu. Lata 1885?1907 to okres ciągłej zmiany zamieszkania, Marcinkowski bywał we Włoszech, Paryżu, Berlinie, gdzie prowadził swoją pracownię oraz spędzał czas w posiadłości w Sowińcu, gdzie otworzył atelier rzeźbiarskie. Od 1907 r. na stałe był już związany z Poznaniem, gdzie aktywnie działał na rzecz tamtejszego środowiska artystycznego. Był m.in. jednym z głównym inicjatorów utworzenia poznańskiego TPSP (1909 r.), w którym objął stanowisko prezesa i członka stałego jury. Marcinkowski włożył duży wkład w polskie medalierstwo: w odlanych z brązu medalach tworzył wizerunki postaci historycznych i znanych mu współcześnie osób. W 1932 r. powstała z brązu plakieta przedstawiająca Leona Wyczółkowskiego, którą Marcinkowski wykonał z okazji 80-tych urodzin malarza. Wyczółkowski kilkakrotnie portretował rzeźbiarza. Z tego samego roku, co oferowany w katalogu rysunek, pochodzi podobny kompozycyjnie wizerunek Marcinkowskiego. Praca wykonana została tuszem oraz kredką i znajduje się obecnie w zbiorach Muzeum Narodowego w Poznaniu.

Cena wywoławcza: 36 000 zł
Leon Wyczółkowski
1852 Huta Miastkowska k. Garwolina - 1936 Warszawa
W latach 1869-1875 uczęszczał do Szkoły Rysunku i Malarstwa w Warszawie, gdzie uczył się pod kierunkiem W. Gersona. Następnie, po krótkim pobycie w akademii monachijskiej, podjął studia w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych w pracowni J. Matejki. Po skończeniu nauki, w roku 1880, zamieszkał we Lwowie, by w roku następnym przenieść się do Warszawy, gdzie prowadził prywatną szkołę malarstwa. Podróżował po Podolu i Ukrainie, zaś w roku 1889 przebywał w Paryżu. W latach 1895-1929 mieszkał w Krakowie, piastując stanowisko profesora w tamtejszej SSP. Od roku 1934 prowadził z kolei katedrę grafiki w ASP w Warszawie. Uczestniczył w wielu wystawach tak w kraju, jak i za granicą. Prezentował swoje prace m.in. w Paryżu, Berlinie, Monachium, Florencji i Nowym Jorku. Początkowo tworzył w technice olejnej, jednak około 1900 r. zaczął sięgać po pastel, akwarelę i tusz; w tym czasie zainteresował się również grafiką. Podejmował tematykę historyczną i rodzajową, malował portrety oraz sceny salonowe. Szczególne też miejsce w twórczości artysty zajmował pejzaż, malowany zwłaszcza na Polesiu, Ukrainie oraz w Tatrach. Twórczość Wyczółkowskiego znamionuje realizm oraz wrażliwość na zagadnienia światła i koloru