• Opis
  • 27.
Józef Mehoffer
1869 Ropczyce k. Lwowa - 1946 Wadowice
Wiosna w mieście

olej, płótno, 53 × 69 cm
sygn. u dołu: Józef Mehoffer

na krośnie nalepka wystawowa: Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie/SALON 1938/Nr 111/Autor: Mehoffer Józef/Adres: Kraków/Dzieło: Wiosna w mieście
Wystawiany i opisywany:
Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, Salon 1938, od 15 czerwca do 31 sierpnia, s. 11, poz. 111 [wiosna w mieście, olejny; bez wymiarów]
Do obrazu dołączona opinia Anny Tyczyńskiej z 2017 r.
„Wiosna w mieście” to obraz przedstawiający ogród Mehoffera w jego krakowskim domu przy ulicy Krupniczej 22. Dom ten zakupił Józef Mehoffer w 1932 roku jako podupadłą rezydencję Szujskich i zarządził dokonanie gruntownego remontu, który trwał aż do wybuchu wojny. „Mehoffer osobiście zajął się porządkowaniem ogrodu. (…). Projektując 16-arową powierzchnię, czerpał z doświadczeń zgromadzonych w okresie pielęgnowania parku w Jankówce” (por. W. Bałda, Józef Mehoffer. Artysta wszechstronny, Rzeszów 2015, s. 182). W tym domu artysta spędził ostatnie lata swojego życia.
Obecnie w tym domu przy Krupniczej mieści się Muzeum J. Mehoffera, a zniszczony i zaniedbany po wojnie ogród został odtworzony przez Muzeum Narodowe w Krakowie i udostępniony od 2004 r.

Estymacja: 240 000 - 350 000 zł
Cena wywoławcza: 145 000 zł
Józef Mehoffer
1869 Ropczyce k. Lwowa - 1946 Wadowice
W latach 1887-94 uczył się malarstwa w krakowskiej SSP u J. Matejki i W. Łuszczkiewicza, a następnie w paryskich Ecolé des Beaux-Arts i Académie Colarossi. W 1895 r. zdobył I nagrodę na międzynarodowym konkursie na witraże do kolegiaty we Fryburgu w Szwajcarii, których realizacja trwała do 1934 r. Po konkursie otrzymał inne zamówienia, m.in. z katedry na Wawelu, z Włocławka, Przemyśla. Od roku 1901 wykładał na macierzystej uczelni, dwukrotnie będąc także jej rektorem. Należał do Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka", wiedeńskiego ugrupowania Hagenbund, paryskiego Société Nationale des Beaux-Arts oraz Królewskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Brukseli. Twórczość swoja prezentował na licznych wystawach tak w kraju, jak i za granicą. Był najwybitniejszym i konsekwentnym reprezentantem sztuki secesyjnej w Polsce, tworzył dekoracyjne portrety wielu osobistości, wizerunki żony i własne oraz kompozycje rodzajowe, które w latach 1895-1917 uzyskały wymowę kompozycji symbolicznych.