• Opis
  • 4.
Henryk Szczygliński
1881 Łodź - 1944 Warszawa
Więdnące kwiaty, ok. 1917 r.

olej, tektura, 43 x 35 cm
sygn. p. g.: Henryk Szczygliński

Na odwrocie nalepki z wystaw:
1. Exposition Polonaise A Paris (Societe nationale de Beaux Arts) – z tytułem obrazu; wystawa w Grand Palais 13 kwietnia – 30 czerwca 1921 r.
2. Zbiorowa Wystawa prac Henryka Szczyglińskiego, nr kat. 12, tytuł „Zwiędłe kwiaty”; wystawa w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w październiku 1918 r.
3. Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych w Królestwie Polskim – Salon 1917 r., z autorem, tytułem i techniką wykonania oraz odręczną sygnaturą Szczygliński
4. Nalepka niezidentyfikowanej wystawy, częściowo zaklejona, z tytułem „Więdnące kwiaty” i datą nadesłania 8 VII 1918; być może nalepka ta związana jest z wystawą w Zachęcie w październiku 1918 r.
5. Nalepka niezidentyfikowanej wystawy, z tytułem „Kwiaty”, drukowanym numerem 23582 i datą 3 LIST 1932
6. Nalepka z odręcznym napisem: mal. Henryk Szczygliński/„Więdnące kwiaty”/ własność prywatna/asekuracja 150 000 mar. pol. oraz numerem N35

Obraz przedstawia wazon z więdnącymi peoniami, obok którego, po lewej stronie, leży czapka legionisty z orłem legionowym bez korony. Na pierwszym planie, po lewej, austriacka szabla kawaleryjska, z temblakiem i widocznym orłem na obsadzie. W tle, na ścianie, portret z przedstawieniem postaci w złoconej, owalnej ramie. Pełna symboli kompozycja nawiązuje do służby ułana 2 szwadronu 2 pułku, Henryka Szczyglińskiego, w szeregach Legionów Polskich w l. 1914-1917. Wiadomo, że artysta używał szabli austriackiej wz 1904, na głowni której, po obu stronach, kazał wyryć wiersz patriotyczny własnego autorstwa. Można przypuszczać, że przedstawiona szabla jest właśnie tą z utworem artysty:

1. Niech w/księgach/wiedzy/szpera/rabin,/Nauka/to jest/wymysł/dyabli/Mądrością/moją jest/karabin/I klinga/ukochanej/szabli./2. Nie dbam/o szarżę ni/o gwiazdki/Co kiedyś mi/przystroją/kołnierz,/Wy piszcie/klechdy i/powiastki,/Ja biję się/jak biorą/dyabli!/Podp.rą/mój, jest/ka..bin/I kl…ga/uko…anej/sza.li/4. Nie t.sknię/do kawia.ni gwaru, Gdzie mieszka/banda/dziwolągów/Gardzę/zapachem/buduaru/Gdzie Amo./psoci wśród/szezlon.ów/verte/ 5. Nie nęcą/mnie/zalety/babin,/Kobieta/zdradną/bierz ja/dyabli!/Kochanką/moją/jest/karabin/I klinga/ukochanej/szabli./6. Nie jeden/wróg/miał/na mnie/chrapkę,/A teraz/jęczy/w/piekle/na dnie/Ze śmiercią/igram/w ciuciu/babkę/Więc/może/wkrótce/mnie/dopadnie./7. Ksiądz/Mię/niech/grzebie/albo/rabin. Żołnierza/się nie/czepią dyabli!/Lecz/w grób/połóżcie/mi/karabin/I klingę/ukochanej/szabli. sierpień/1914

Wspomniana szabla była pokazywana na wystawie Przegląd broni białej. Od Kościuszki do Kościuszkowców w Malborku w l. 1974-1976.

Lit. Józef Pawliszak, Przegląd broni białej. Od Kościuszki do Kościuszkowców, kat. wystawy, Muzeum Zamkowe w Malborku l. 1974-1976, s. 41-42.

Cena wywoławcza: 7 000 zł
Henryk Szczygliński
1881 Łodź - 1944 Warszawa
Studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem J. Malczewskiego, T. Axentowicza, L. Wyczółkowskiego i J. Stanisławskiego. Naukę kontynuował w Monachium m.in. w pracowni S. Grocholskiego. W okresie trwania I wojny światowej walczył w Legionach. Od roku 1917 zamieszkał w Warszawie. Był członkiem TAP ?Sztuka? i współzałożycielem kabaretu Zielony Balonik. Był uczestnikiem wielu wystaw zbiorowych w kraju i za granicą. Tworzył kompozycje krajobrazowe, widoki miejskie, często nokturny. W swej twórczości wiele miejsca poświęcał także martwym naturom i kompozycjom kwiatowym.